((خواهش ميكنم كسانيكه حوصلة عشق و عاشقي و دوستي و يكرنگي و خلاصه هزارتا چيزهاي قشنگي كه هنوز هم توي اين دنيا وجود داره رو ندارند دور اين وب لاگ و خط بكشند ، اصلا" فراموشش كنند. چون دلم نمي خواد حرفهايي كه از اعماق وجودم اينجا مي نويسم مضحكه بشه... بهش بخندند و بگن برو بابا حال نداري. عشق و عاشقي كدومه، دوستي و يكرنگي كيلوئي چنده و هزارتا حرف ديگه . اما من ميگم نه !! هنوزهم توي كوچه پس كوچه هاي اين شهر بزرگ مي شه تمام اونهارو پيدا كرد. ميشه آره ميشه به خدا ميشه ))

حالا سلام، سلام به تمام آدمهاي مهربون ، عاشق. يكرنگ و صادق، آدمهايي كه وقتي صبح از خواب بيدار ميشن لبخند روي لبهاشون دارند و خوشحالن از اينكه يك روزه ديگه شروع شده و اونها هستن ، نفس مي كشن، عاشقن و ...... آدمهايي كه وقتي صبح از خواب بيدار ميشن خوشحال هستن از اينكه يك روزه ديگه مي تونن كسانيكه رو كه دوستشون دارند و دوباره ببينند باهاشون حرف بزنند. گردش و تفريح كنند ، بخندند و ........... خلاصه چون خودم با تمام مشكلاتي كه دارم ، نااميديهايي كه تمام وجودم رو گرفته و گاهي احساس ميكنم دارم خفه مي شم ، ولي عاشق زندگي هستم ، طرف صحبتم هم با كسانيكه كه عاشق زندگي هستن. ميخوام بنويسم تا اگر كسي نوشته هام و خواند بتونه بهم دلگرمي بده، اميد بده، برام از قشنگي هاي دنيا بگه و بتونه نعمتهايي كه خداوند بهم داده و من به خاطر مشكلاتي كه سراسر وجودم رو گرفته نمي بينم و بهم يادآوري كنه و دوباره بهم نشون بده كه تصورم درسته هنوز هم آدمهايي هستند كه عاشقند و زندگي رو دوست دارند.