وين داير ميگه :

" اگر صخره و سنگ در مسير رودخانه زندگي نباشد

صداي آب هرگز زيبا و دلنشين نخواهدبود "

ولي به اعتقاد من ، گاهي اين سنگها و صخره ها به قدري سخت و بيرحم هستن كه با برخورد آب رودخونه به اونها به جاي صداي دلنشين صداي ترسناك و هول برانگيز ايجاد ميكنه ، اگر بخواي از خنكي آب لذت ببري به محض اينكه پات رو داخل اون بذاري همون صخره ها باعث ميشن سربخوري و جريان آب تورو با خودش به ناكجا آباد ببره و ............

خدايا از صخره ها و سنگها خسته شدم، دلم درياي ماسه اي و بدون موج ميخواد. درياي صاف و آبي كه بدون هيچ نگراني خودم رو به امواجش بسپارم و اطمينان داشته باشم كه يه غريق نجات قهار كنارساحل مراقب منه ..............

                        باد آمد و همه روياها را با خود برد

                        با اين همه اما من بايد آوازي بخوانم

                        چند و چون كجا و چگونه اش با من است

                        مي خواهم حالا تا ابد براي خودم در انعكاس آب

                        آوازي محرمانه بخوانم

                                    .

                                    .

                                    .

                        كه از هر مگر مرا در اگري ديگر نظاره كنند !

  RSS