تبليغاتX
روستايي به نام قلبستان
خانه | آرشیو | ايميل بهانه
سالهاي بي تو (امروز به احترام توست كه خانه ام را سياه پوش كرده ام)

 

روزيكه قلب و روح و جسمم رو به تو سپردم، قسم خوردي كه براي هميشه در كنارم باشي، هميشه عاشقم باشي، گفتي كه حتي يك لحظه نبايد از هم دور باشيم، خواستي تا قلبهامون فقط براي هم و به خاطر هم بتپه، خواستي چراغ خونه تاريكت باشم،  خواستي تا گرماي ديوارهاي سرد اتاقت باشم، خواستي كه فقط متعلق به تو باشم، بودم و بودم و بودم ............

ميدوني از 12 ارديبهشت سال 1376 چندسال گذشته؟؟؟ ميدوني 10 سال انتظار بيهوده و تنهائي يعني چي؟؟؟ ميدوني 10 سال دل خوش كردن به اسمي كه روي يه سنگ سياه نوشته شده يعني چي؟؟؟

خوبه من ، 10 ساله كه قشنگترين جاي دنيا برام قطعه 37 رديف 59 شماره ...... شده، همونجاس كه هنوزم بوي تورو حس ميكنم و به آرامش ميرسم. همونجاس كه هنوز صداي غمگين گيتارت رو ميشنوم.  عزيز و مهربونم، دهمين سالگرد نبودنت رو به خودم و به يادگار قشنگي كه از خودت به جا گذاشتي و رفتي تسليت ميگم، شايد مادوتا تنها كساني باشيم كه اين روز تلخ و شوم رو تا ابد فراموش نميكنيم.

((كاشكي يادگار كوچولوتم عطر و بوي تورو بده ولي عمرش به كوتاهي عمرتو نباشه........))

 

———————————————         

 

بيا دست قشنگ و مهربانت را عصائي كن كه برخيزم

و شورانگيز و شادآلود به دامان شقايقها بياويزم

بدزدم تيشه فرهاد عاشق را و بي پروا چنان رعدي،   بناي سنگي غم را فرو ريزم

بسازم كلبة عشقي ميان باغ فرداها

و حافظ وار بر بام فلك طرحي دگر از عشق اندازم و نقش ديگري ريزم

بيا باز كن لبانم را به تكرار سرود عشق

كه من آن مرغ غمگين شب آويزم

كاش قلبم درد پنهاني نداشت

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

برگهاي آخر تقويم عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش ميشد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت

همه رفتند، كسي دور و برم نيست

چنين بي كس شدن در باورم نيست

                                                               ((مهربونم روحت شاد))

 

|+| نوشته شده توسط بهانه در چهارشنبه دوازدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 9:30 قبل از ظهر | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar